Ona yaptıgım şakaları başkalarına yaptıgımda içim acımıyo artık.
Beni bir gram düşünmeyeni on bin kere düşünmüyorum artık.
Sadece onu değil insanları da anlıyorum artık.
Kimi hayatımdaki hangi rafa koyacağımı düşünüyorum, raftan düşüp kırılanlarda oluyor, raftan düşmesin diye en dibe koyduklarımda.
Anlıyorum, zaman veriyorum kendime, kendi yollarına bırakıyorum insanları, büyüyorum büyüdükçe aslında daha da kalabalıklaşıyorum içimde.
Durup insanları sessizce bir köşeden izliyorum.
Sadece izliyorum.
Sonra güzel bir şarkı konduruyorum güne ve yeniden daha güzel seviyorum..
sonra..?
YanıtlaSil