Sonra hayatlar değişiyor.. Baştan sona değişiyorsun haberin olmuyor. Evinin yolu mesela;
Her gün gördüğün pastane,
Her gün gördüğün insanlar,
Kaldırımın neresinde olduğunu bildiğin çukur..
Hepsi yeni insanların ezberlemesi için var oluyor adeta.
Bir süre sonra yine aynı yerde geçiyorsun ah bu çukur, bu pastane diyorsun Yine hatırlıyorsun oraya giderken bütün anılarını iyisiyle kötüsüyle sana bıraktıklarını ..
Ve sonra bir gün yine düşüyor yolun oraya ah ulan diyorsun ne yaşanmışlıklar.. Bakıyorsun hafiften bir gülümseme yüzünde ve sanki hiç orada olmamış gibi geçip gidiyorsun...

Hiç yorum yok:
Yorum Gönder