15 Mayıs 2016 Pazar

Ben Dünyanın En Tuhaf İnsanı Olabilirim



Yukarıdaki fotoğraf ne umutlarla boyanmaya başlayıp 34 aydır bitirilmeyi bekleyen bir sanat eseri. Ne mi hikayesi dur anlatayım.. Aylar günler önce bir umutla başlandı bu arkadaşa ay ne sohbetler ne kahkahalar ne heyecanlarla boyandı kendisi. Sonra gel zaman git zaman insanın hayatı her daim yolunda gitmez ya  gitmedi benimde. Birden bir baktım bulutların üstündeyken yerde popomun üstünde oturuyorum. Noldu be demeye kalmadan hayatın acı tarafıyla karşılaştım. Kalktım üstümü başımı temizledim, zaman geçti üstünden hala şaşkındım. Sonra biraz daha zaman geçti alışkanlıklar kendisini hatırlatmaya başladı ama hiç önem verilmedi kendilerine çünkü yeni alışkanlıklar başlamıştı. Hayat devam ediyordu edecekti etti de.. Şimdi mi noldu tabiki boyamaya küsmedim herkese küserim ona küsemem kimse kusura bakmasın ! Bu arkadaşta bu gece bitti. Veen önemlisi bahar geldi sevmek sevilmek lazım idi !

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder