Büyümek

Artık korkmuyorum onun kullandıgı kelimeleri kullanmaya. 

Ona yaptıgım şakaları başkalarına yaptıgımda içim acımıyo artık.

Beni bir gram düşünmeyeni on bin kere düşünmüyorum artık.

Sadece onu değil insanları da anlıyorum artık.

Kimi hayatımdaki hangi rafa koyacağımı düşünüyorum, raftan düşüp kırılanlarda oluyor, raftan düşmesin diye en dibe koyduklarımda.

Anlıyorum, zaman veriyorum kendime, kendi yollarına bırakıyorum insanları, büyüyorum büyüdükçe aslında daha da kalabalıklaşıyorum içimde. 

Durup insanları sessizce bir köşeden izliyorum.

Sadece izliyorum.

Sonra güzel bir şarkı konduruyorum güne ve yeniden daha güzel seviyorum..

şimdi şimdi ?

Mesela yarın; uyanıp kitap okumak istiyorum işe gitmemek boş boş gelişine kimseye bir şey açıklamadan bir gün..

Sonra O şimdi napıyodur diye düşünmek hiç üzülmeden dozunda bırakmak istiyorum.

Mesela yarın; uyanıp bir köşeye bakıp hayal kurmak istiyorum gerçekleşmesini sonuna kadar isteyeceğim. Ama olmasa bile elbet birgün onu elde edeceğimi düşünmek istiyorum

 Sonra o gelsin aklıma istiyorum. Onunla ilk nerede karşılaşıcam ne konuşucam diye düşünmek..

Mesela yarın; pijamalarla aşağıdaki fırından birşeyler alıp masada oturup onu sakince yemek istiyorum. Belki gündüz kuşağından garip bir program eşliğinde.

Sonra Beşinci yılda birlikte arabayla giderken sevdigin şarkı çaldıgında onu değiştirdigimde  bana bakışına gülümsemek istiyorum

Mesela yarın; tüm gün kendimin olayım kendime vakit ayırayım istiyorum insanoğlu özlüyor kendini...

Sonra seni düşünüyorum sahi napıyorsun şuanda, şimdi şimdi sokakta mısın evde misin koltukta uzanıp vakit mi kaybediyorsun. Sahi neredesin sen şimdi şimdi...