Normal hayatına devam ederken birden yanında oturan endişeden ? Elinden kolundan gözünden bugününden yarınından gelecekteki hayatındaki endişeden ?
Hayat öyle garip ki zoru göstermeden kolayı vermiyor insana, tuhaftır ki bir süre sonra böyle yaşamak hayatının bir parçası oluveriyor..
Soğuk havalarda soğuktan, sıcak havada sıcaktan, bahar ayında ne giyeceğinden şikayet eder insan.. Her gördüğü duyduğu iğreti gelir . İnsanlarla güzelce geçindiği zamanları özler. Özler ki kendisine daha çok eziyetli bir yaşantı hediye etsin.
Zaman gelir herşey düzene girer bazen mutlu bazen üzgün bazen ise mutluluğu arar insan oğlu. Umarım biz hemen mutluluğu yakalayanlardan oluruz. Ha endişe mi, o da ara ara gelipte hemen gitsin kendisiyle yaşamak bir hayli zor.